Ook in 2007 lijkt het alsof er minder aandacht wordt besteed aan oorlogsgebieden tenzij Nederland militair betrokken was, zoals in Afghanistan. In de media wordt al jaren gediscussieerd over de afname van buitenlands nieuws en wordt gesproken van 'Afrikamoeheid'. Net als in 2006, nam het aantal lokale en particuliere hulpverleningsinitiatieven toe. Mensen zijn minder snel geneigd aan (relatief) grote, bekende organisaties als War Child te geven, omdat ze directer betrokken willen zijn en zo duidelijk te zien waar het geld terecht komt.
Om in te spelen op die behoefte reageerde War Child door (1) haar werk dichterbij te halen met persoonlijke verhalen in fotoreportages en films, (2) het particulieren en bedrijven makkelijker te maken specifieke projecten te sponsoren, (3) door persoonlijke benadering van ambassadeurs als Marco Borsato en (4) gebruik te maken van de interactieve en beeldende kracht van nieuwe media.
Contrast
Uit een imago- en reclameonderzoek gesponsord door Interview-NSS blijkt dat War Child een goed imago en een geholpen naamsbekendheid van 93% heeft. In de lijst van inkomsten bezetten we echter de 71ste plaats. Onze inkomsten staan, met andere woorden, in contrast tot onze bekendheid. Ook in 2007 waren er nog veel conflictgebieden waar kinderen de hulp van War Child hard nodig hebben. War Child heeft in het veld de capaciteit én ambitie om te groeien, zodat ook die kinderen geholpen kunnen worden. Daarom was het vergroten van de betrokkenheid en groei van deze Nederlandse achterban een belangrijk speerpunt.