Resultaten en evaluatie van het programma in Sierra Leone


Strategie
In 2007 is het programma voor Sierra Leone op hoofdlijnen volgens plan verlopen. Het gemeenschapsgerichte programma werd voortgezet en de exitstrategie en de duurzaamheid van het programma werden verbeterd. Doordat grote aantallen mensen aan de verschillende activiteiten deelnamen, ontstond een positieve dynamiek en werd het gevoel van saamhorigheid in de gemeenschappen versterkt. Een van de aantoonbare resultaten is de hogere mate van respect en steun voor kinderen en jongeren door hun verzorgers.

Tijdens de implementatie van de gemeenschapsgerichte projecten op het platteland, werd duidelijk dat het gebrek aan toekomstperspectieven voor jongeren een van de belangrijkste factoren is van de trek naar de stad (met name naar Freetown). Zodra ze in de stad zijn, komen veel jongeren in een nog slechtere situatie terecht: op straat in de sloppenwijken. Mogelijk is het nodig dat War Child haar werk uitbreidt naar andere potentiële werkgebieden.

Onderwijspilotproject
Er werd met succes gestart met niet-reguliere onderwijsactiviteiten. Een belangrijke les die we hebben getrokken, is de noodzaak om de training in basisvaardigheden, de beroepsgerichte trainingen en de alfabetiseringslessen meer te integreren.

Onderzoek naar het gemeenschapsgerichte programma van 2005-2006
In 2007 werd het eindrapport van het onderzoek naar het gemeenschapsgerichte programma in 2005-2006 gepubliceerd. Uit dit onderzoek kwamen niet alleen inzichten naar voren over de verbetering van het programma, maar ook over effectmeting van psychosociale programma's. Enkele belangrijke conclusies:

  • Er zijn meer speelvoorzieningen voor kinderen en jongeren, doordat veiligere speelplekken zijn gecreëerd. 
  • Er is een veel groter bewustzijn ontstaan over de rechten en verantwoordelijkheden van kinderen, zowel bij kinderen als volwassenen. Er zijn ook aanwijzingen dat het gedrag van volwassenen in positieve zin verandert. 
  • Volwassenen bieden meer steun aan kinderen. Ouders maakten meer tijd voor hun kinderen vrij en voelden zij zich beter in staat hun kinderen te helpen bij problemen. 
  • Er is betere communicatie en wederzijds respect tussen kinderen en volwassenen. Beide groepen gaven aan dat dit aan het programma te danken was. 
  • Kinderen en jongeren werden na het eerste jaar van het programma meer betrokken bij beslissingen over alledaagse zaken.

Meisje voor bord van Warchild Evaluatie van het programma van 2007
In december 2007 werd een evaluatie uitgevoerd om de resultaten te meten van alle 22 gemeenschappen waar in de loop van het jaar activiteiten hadden plaatsvonden. Hieruit bleek dat alle doelstellingen in meer of mindere mate waren gehaald. Ten aanzien van de bewustwording over kinderrechten werd bijvoorbeeld geconcludeerd dat de meeste verzorgers meer kennis hadden gekregen over de zorg en bescherming van kinderen en deze kennis ook hadden toegepast, maar dat pleegkinderen in veel gevallen niet dezelfde rechten kregen als biologische kinderen. Op het gebied van sociale structuren en saamhorigheid werd grote vooruitgang geboekt. Kinderen werden meer betrokken bij gemeenschapszaken en er was meer interactie tussen de leden van gemeenschap (volwassenen en kinderen), maar meisjes werd minder om hun mening worden gevraagd dan jongens. De betrokken gemeenschappen nemen deze leerpunten mee bij het bepalen van hun doelen voor 2008.

Uit de evaluatie kwam een duidelijk verschil naar voren in de behaalde resultaten van gemeenschappen waar War Child het tweede jaar aanwezig was en de resultaten van gemeenschappen waar het programma voor het eerst werd uitgevoerd. De gemeenschappen die voor het tweede jaar aan het programma deelnamen, behaalden bij alle doelstellingen betere resultaten en benadrukten het belang van een twee jaar durende interventie.

Lessons learned
Algemene leerpunten en ontwikkelingen ten aanzien van het programma van 2007 in Sierra Leone zijn:

  • De exitstrategie van War Child voor de gemeenschapsgerichte programma's werd herzien. De lessen die werden geleerd uit het beëindigen van gemeenschapsprojecten in 2005 hebben geresulteerd in: betere planning op het gebied van acties en duurzaamheid. De gemeenschappen werden duidelijker geïnformeerd over de volgende stappen, het gefaseerd stopzetten en de verantwoordelijkheden van de gemeenschapsstructuren.
  • Evaluatie van de niet-reguliere onderwijsactiviteiten liet zien dat leerlingen aanzienlijk vooruitgingen. Er ontstonden wel problemen doordat de lesmethode niet geschikt bleek voor de categorie leerlingen en doordat het taalgebruik niet aansloot bij het dagelijks leven en de vaardigheden van de deelnemers. Niet-reguliere onderwijsactiviteiten moeten hoofdzakelijk gericht zijn op het leren van een vak. Het leren lezen en rekenen en het leren van basisvaardigheden moet aanvullend zijn en een direct verband hebben met het leren van een vak. In 2008 moet War Child op zoek gaan naar een meer geschikte partner voor het ontwikkelen van betere lesmethoden. 
  • Partnerontwikkeling: de samenwerking tussen War Child en de partners die beroepstrainingen gaven, verliep niet soepel. Naast de ontwikkelde hulpmiddelen voor het monitoren van projecten, moet er meer duidelijkheid en structuur komen op het gebied van communicatie en coördinatie tussen War Child en haar partners. Ook intern moet War Child beter beleid maken om de capaciteiten van de partners op het gebied van organisatie en management te verbeteren.
Terug naar boven
Door de bril van

Sorie, voormalig kindsoldaat uit Sierra Leone

Voormalig kindsoldaat Sorie uit Sierra Leone blikte in 2007 terug op zijn eerste kennismaking met War Child: Het belangrijkste dat ik van de mensen van War Child geleerd heb, is weer vrienden te maken.”

Lees verder
Uw mening telt