Maatschappelijke context

Voortdurende gewapende conflicten bleven de krantenkoppen beheersen in 2007. De situatie in Soedan bleef zeer problematisch, het geweld tegen burgers in het naburige Tsjaad en de Centraal Afrikaanse Republiek nam toe. Gevechten intensiveerden in Oost-Congo en Somalië. Er waren nieuwe uitbarstingen van geweld, zoals in Kenia rondom de verkiezingen. Daar tegenover stonden positieve ontwikkelingen in Noord-Oeganda waar duizenden vluchtelingen naar huis terugkeerden en Sierra Leone waar een vreedzame machtswisseling plaatsvond.

Spanningen in Azië, het Midden-Oosten en Zuid-Amerika
Azië bleef ook niet bespaard van ongeregeldheden. De gewapende conflicten in Afghanistan en Sri Lanka werden heviger. De moord op oppositieleider Benazir Bhutto in Pakistan zal nog lang nawerken in de regio. Schokkend waren verder de gewelddadige reactie op de demonstraties van monniken in Myanmar. De situatie in het Midden-Oosten bleef extreem gespannen. De patstelling rondom de verkiezing van een nieuwe president in Libanon werd dieper en dieper. De scheiding tussen Hamas en Fatah in combinatie met het voortdurende geweld, overschaduwden de sporadische pogingen om vrede te bereiken tussen Israëli’s en Palestijnen. In Colombia duurde het conflict tussen de guerrilla- en regeringstroepen voort; er was geen doorbraak in de vredesonderhandelingen of zicht op een oplossing voor de verschrikkelijke humanitaire situatie van miljoenen ontheemden.

Al deze ontwikkelingen waren ook in 2007 van grote invloed op het leven van miljoenen kinderen wereldwijd. Systematische aanvallen op schoolkinderen, onderwijzers en schoolgebouwen zijn toegenomen in Afghanistan en Irak. Verkrachtingen waren aan de orde van de dag in Burundi, DR Congo, Centraal Afrikaanse Republiek. Kinderen moesten ook in 2007 meevechten als kindsoldaat. Of werden door rebellenlegers misbruikt als drager, spion of seksslaaf. Kinderen hebben moeten vluchten voor oorlog om elders bescherming te zoeken. Maar kinderen in vluchtelingenkampen zijn juist vaak extra kwetsbaar en een gemakkelijk doelwit voor rekrutering door rebellengroepen, zoals in Sri Lanka en DR Congo. War Child vindt dit onacceptabel en is in 2007 een speciale campagne gestart.

Kindsoldaten
In 2007 is wereldwijd veel aandacht besteed aan het probleem van kindsoldaten. Een belangrijke ontwikkeling waaraan War Child op haar eigen manier een bijdrage heeft geleverd. In 2007 bezocht de Speciale Vertegenwoordiger inzake Kinderen en Gewapend Conflict, de Sri Lankaanse Radhika Coomaraswamy, een groot aantal landen waar kindsoldaten gerekruteerd worden, waaronder Soedan en DR Congo. Haar rapporten beschrijven het grove geweld tegen kinderen en het gevaar waaraan hupverleners bloot staan, maar ook de manieren waarop voormalig kindsoldaten gerehabiliteerd en gere-integreerd kunnen worden. Haar werk en de aandacht die dat met zich meebracht, vormde de springplank voor de Kindsoldatencampagne die War Child in 2007 startte (zie hoofdstuk 6 voor meer informatie).

Machel-studie
Deze onderwerpen kwamen ook terug in de strategische herziening van het in 1996 uitgebrachte rapport ‘Impact of Armed Conflict on Children’, beter bekend als de Machel-studie. De terugblik had genereerde aandacht voor problemen die kinderen in gewapende conflicten ervaren. Maar het wijst ook nieuwe uitdagingen aan voor komende jaren: de ontwikkeling van nieuwe internationale normen en standaarden ter voorkoming van ernstige kinderrechtenschendingen. Een andere belangrijk evenement was de internationale conferentie ‘Free Children from War’. In Parijs werden door 58 landen de ‘Paris Declaration’ en de ‘Paris Principles’ getekend waarmee zij zich committeerden aan de preventie van rekrutering van kindsoldaten en aan hun re-integratie. Omdat ook Nederland deelnam, heeft War Child meer ruimte om deze problematiek aanhangig te maken bij de overheid. De langverwachte ratificatie van het Optionele Protocol door Nederland, waarmee het rekruteren van kinderen onder 18 jaar wordt verboden, is er echter helaas ook in 2007 niet van gekomen.

VN Studie "Geweld tegen Kinderen"
In oktober werd de ‘Violence Study’ uitgebracht door onafhankelijk expert professor Paulo Sérgio Pinheiro in opdracht van de VN. Het rapport geeft een gedetailleerd beeld van de aard, de omvang en de oorzaken van geweld tegen kinderen, en doet ook aanbevelingen om elke vorm van geweld tegen kinderen te voorkomen. Een van de aanbevelingen, het aanstellen van een Speciale Vertegenwoordiger inzake geweld tegen kinderen is meteen al eind 2007 door de Algemene Vergadering in werking gesteld.

Kinderrechten volwassen
Tenslotte is in 2007 het Internationale Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK) 18 jaar oud geworden. Het verdrag zet uiteen welke rechten en plichten kinderen hebben en wie er verantwoordelijk is voor het realiseren daarvan. Bijna alle landen hebben het verdrag geratificeerd, wat betekent dat het moet worden omgezet in nationale wetgeving. Alle bepalingen zijn erop gericht het recht op leven en een gezonde ontwikkeling van alle kinderen, overal ter wereld af te dwingen. Het verdrag vormt inmiddels een stevige basis voor het beleid en het werk van War Child. Voor meer informatie zie www.kinderrechten.nl en www.crin.org.